Fandom

Scratchpad

El Último Mesias/EventHorPL

216,179pages on
this wiki
Add New Page
Discuss this page0 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Horyzont zdarzeń dostrzegalnego wszechświata

Horyzont cząstek obserwowalnego Wszechświata jest to granica wyrażająca maksymalną odległość, dla jakiej zdarzenia mogą być obserwowane w chwili obecnej. Dla zdarzeń poza tą granicą światło nie miało czasu by osiągnąć nasze położenie, nawet jeśli było emitowane w czasie powstania wszechswiata. Jak w czasie zmienia się horyzont cząsteczek zależy to od rozwoju Wszechświata. Jeśli jego rozwój ma pewne właściwości, istnieją części wszechświata, których nigdy nie da się zaobserwować, bez względu na to jak długo obserwator będzie czekał na dotarcie światła z tamtych regionów. Granica w przestrzeni poza którą zdarzenia nie mogą być obserwowane jest horyzontem zdarzeń, i oznacza maksymalny zasięg horyzontu cząstek.

Kryterium określania istnienia horyzontu cząsteczek dla wszechświata przedstawia się następująco. Określ współporuszającą się odległość d_E jako:

d_E=\int_{t_0}^\infty \frac{c}{a(t)}dt\ .

W tym równaniu a jest czynnikiem skali, c jest prędkością światła, t0 natomiast jest wiekiem wszechświata. Jeśli d_E \rightarrow \infty, punkty dowolnie odległe mogą być obserwowane, i żaden horyzont zdarzeń nie istnieje. Jeśli d_E \neq \infty, horyzont występuje.

Przykłady modeli kosmologicznych bez horyzontu zdarzeń są wszechświatami zdominowanymi przez materię lub przez promieniowanie. Przykładem modelu kosmologicznego z horyzontem zdarzeń jest kosmos zdominowany przez stałą kosmologiczną (wszechświat de Sittera).


Horyzont zdarzeń przyspieszającej cząstki

Event-horizon-particle

Diagram czasoprzestrzeni zawierający jednostajnie przyspieszoną cząteczkę, P' oraz zdarzenie E będące poza horyzontem zdarzeń tej cząsteczki. Przyszły stożek świetlny zjawiska nigdy nie przetnie sięz linią świata cząsteczki.

Jeżeli dana cząsteczka porusza się ze stałą prędkością w nierozszerzającym się wszechświecie wolnym od pól grawitacyjnych, dowolne zdarzenie mające miejsce w tym wszechświecie będzie w końcu zaobserwowane przez tą cząsteczkę, ponieważ przyszły stożek światła pochodzący od tych zdarzeń przetnie się z linią świata cząsteczki. Jeżeli natomiast nasza cząsteczka porusza się z pewnym przyspieszeniem to w pewnych sytuacjach stożki świetlne niektórych zdarzeń zachodzących w tym wszechświecie nigdy nie przetną się z linią świata cząsteczki. Zgodnie z tymi założeniami horyzont zdarzeń reprezentuje w układzie odniesienia cząsteczki granicę, poza którą żadne zdarzenia nie będą nigdy zaobserwowane.

Przykładowo, zjawisko takie istnieje dla jednolicie przyspieszającej cząsteczki. Diagram czasoprzestrzeni opisujący taką sytuację przedstwiony jest po prawej stronie. W miarę jak cząsteczka przyspiesza, zbliża się, ale w swoim układzie odniesienia nigdy nie osiąga prędkości światła. Na diagramie czasoprzestrzeni jej trasą jest hiperbolą, której asymptota zbliża się do prostej o nachyleniu 45 stopni, będącej śladem promienia świetlnego ograniczającego stożek świetlny zdarzenia. Zdarzenie dla którego granicą stożka świetlnego jest ta właśnie asymptota, lub jest od niej oddalony, nie może być nigdy zaobserwowane przez przyspieszającą cząsteczkę. W układzie odniesienia cząsteczki istnieje granica z poza której nie dotrze żaden sygnał - horyzont zdarzeń.

Doświadczalnie możemy stworzyć zbliżone sytuacje (na przykład w akceleratorach cząstek), lecz prawdziwy horyzont zdarzeń nie zaistnieje - cząsteczka musiała by być przyspieszana w nieskończoność, co wymagałoby wyjątkowo dużych energii i urządzeń.

Also on Fandom

Random wikia