Kamizelka
From Scratchpad
Nowela z sokołem – „Kamizelka”
Kamizelka – nowela Bolesława Prusa, wydana w 1882 roku, utworzona w okresie Pozytywizmu. Miejscem akcji jest Warszawa.
[edit] Fabuła utworu
Tytułowa kamizelka została kupiona przez narratora, od handlarza (Żyd) za pół rubla; niegdyś należała ona do jego sąsiadów. Po działaniach właścicieli jest z przodu spłowiała, ma dużo plam, przetarty tył, nie ma guzików, na brzegu ma dziurkę i co w niej najciekawsze 2 ściągacze: pierwszy ze sprzączką skrócony i przyszyty, a drugi pokłuty ząbkami sprzączki. Kamizelka była "chora" i przypominała o smutku sąsiadów.
Małżeństwo do którego niegdyś należała kamizelka przyjechało do kamienicy na początku kwietnia, wstawali dość rano, pili herbatę z blaszanego samowaru, razem wychodzili do miasta: ona na lekcje (nauczycielka), on do biura (urzędnik) byli ludźmi młodymi, ani ładnymi, ani brzydkimi, spokojnymi, pani: szczupła, lubiła szyć, a pan tęgi, dużo pracował, byli ubodzy, troszczyli się o siebie nawzajem, co niedzielę wychodzili na spacer i wracali wieczorem. W kwietniu mieszkali z ich służącą, w lipcu zostali sami, a w październiku została tylko pani, gdyż mąż zmarł. W/w skracane sprzączki były od jego kamizelki. Jedną skracał on sam by nie martwić żony, drugą ona by dodać mu otuchy. Tym sposobem nawzajem się oszukiwali w sprawie zdrowia pana domu. Po jego śmierci pani wyjechała.
[edit] Nowela z sokołem
Narrator auktorialny – wyrażający swoje poglądy, opinie; czasem obiektywny, pierwszoosobowy.
Sokół noweli – stale powtarzający się motyw fabuły, który stanowi jej spoiwo; nazwa pochodzi od jednej z nowel Boccacia pt. „Sokół” (jedna z nowel „Dekameronu”), w której to właśnie sokół był elementem stale obecnym w fabule.
Motywy:
- śnieg – symbol zapomnienia, obumierania, czystości
- Kamizelka – spoiwo zaczynające i kończące akcję, symbol miłości, poświęcenia, skłania do refleksji, symbol statusu majątkowego, symbol choroby
Cechy noweli:
- utwór epicki niewielkich rozmiarów
- wyrazista narysowana, skondensowana akcja, która zmierza do wyraźnego punktu kulminacyjnego, a następnie do puenty
- jednowątkowa fabuła, brak epizodów
- ograniczenie opisów postaci
- autor posługuje się typowymi środkami stylistycznymi i kompozycyjnymi: kontrastem, gradacją napięcia, powtórzeniami, motywem niespodzianki, inwersją czasową, wprowadzeniem symbolicznego przedmiotu lub osoby.
- narrator 3-osobowy – relacjonuje wydarzenia, wszechwiedzący, auktorialny, pojawia się narrator faktyczny, narrator staje się bohaterem; ograniczony jest monologiem wewnętrznym,
- występuje też pierwszoosobowy, subiektywny narrator, co sprzyja autentyczności wydarzeń
- najczęściej brak komentarzy
- istnienie więzi przyczynowo-skutkowej
 | Wszystkie artykuły, obrazki i szablony • Zaloguj się News • Nowe strony • ToDo • Ciekawe strony • |
