Fandom

Scratchpad

Quasipedia/Sealandia

< Quasipedia

219,217pages on
this wiki
Add New Page
Discuss this page0 Share
Sealandia
Sealandia flaga Coat of Arms of Sealand
pełna nazwa Księstwo Sealandii
język urzędowy angielski
powierzchnia 0,0056 km²
stolica Roughs Tower
ustrój polityczny monarchia konstytucyjna
głowa państwa para książęca Roy Bates i Joanna Bates
szef rządu książę regent Michael Bates
waluta dolar sealandzki (S$)
data ogłoszenia niepodległości 2 września 1967

Sealandia - państwo leżące na dawnej platformie przeciwlotniczej Fort Roughs na Morzu Północnym.

Sealandia powstała w 1967 r., gdy platforma została zajęta przez księcia Roya Batesa. Jest ona oficjalnie klasyfikowana jako mikronacja.

Historia

Historia Roughs Tower

Fort Roughs zbudowano w 1942 roku. Obejmuje on nadbudówkę z dwiema pustymi wieżami, połączonymi przez pokład, na którym można dodawać inne budowle. W wieżach znajdowały się jednostki, która mieściły sprzęt radarowy. Bliźniacze wieże zostały podzielone na siedem pięter, między innymi na jadalnie, sypialnie i obszary składowania amunicji i generatorów prądu. Po prawej stronie zamontowano dźwig, który używany był do wciągania dostaw lub ludzi na pokład. Elektryczność została zapewniona przez kilka generatorów.

11 lutego 1943 fort był przyholowany przez trzy holowniki do lokalizacji na Morzu Północnym, gdzie jej podstawę celowo zalano, a konstrukcja osiadła na ławicach piasku. W tym czasie Rough Towers były położone na wodach międzynarodowych. Nadbudówka fortu znajdowała się powyżej linii wodnej pozostając widoczna z wybrzeża Anglii. Platforma była eksploatowana przez okres II wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych większość personelu ewakuowano.

Lata 60.

Książę Roy Bates był najmłodszym majorem w brytyjskiej armii. Po wojnie prowadził hurtownię mięsa. W 1965 roku założył piracką stację radiową - Radio Essex. Stacja nadawała z opuszczonej platformy u wybrzeży brytyjskich. Słuchalność radia była wysoka.

Reakcją władz brytyjskich było 100 funtów grzywny i nakaz demontażu nadajnika. 1 stycznia 1967 r. Roy Bates razem z synem Michaelem popłynął zdemontować nadajnik. Radiostacja zlokalizowana była w pasie wód terytorialnych Wielkiej Brytanii. Książę Roy założył nadajnik na innej platformie, już poza wodami terytorialnymi Wlk. Brytanii. Aby utrzymać niezależność, ogłoszono powstanie niepodległego państwa - Księstwa Sealandii. Radio wciąż nadawało.

Gdy do Sealandii podpłynął brytyjski kuter straży przybrzeżnej, naryszając jej wody terytorialne, oddano strzały ostrzegawcze.

Lata 70.

Na platformę przywieziono wyposażenie: łóżka, krzesła, dywany. Pojawili się pierwsi mieszkańcy: hippisi, ludzie szukający przygody , bezrobotni, kilku prawników i biznesmenów wietrzących dobry interes. Osandnikom parowała para książęca - Joanna i Roy.

Było to jeszcze państwo nieposiadające symboli narodowych. Książę zaprojektował barwy państwowe Sealandii (czerń piracką, biel czystości, czerwień królewską). Skomponowano hymn. Wprowadzono także walutę - dolary sealandzkie. Konsttytucję napisał osobiście premier, Niemiec Alexander Achenbach. W 1975 roku Sealandia stała się monarchią konstytucyjną.

W sierpniu 1978 roku książę Roy otrzymał wiadomość, że grupa biznesmenów chce się z nim spotkać. Książę podejrzewał podstęp, został jednak namówiony do wyjazdu przez żonę. Na platformie został syn księcia, 25-letni książę Michael z kilkoma cywilami. Doszło do uprowadzenia Michaela i porzucenia go. Była to próba odbicia Sealandii. Zamach zakończył się niepowodzeniem. Batesowie zostawili tylko jednego więźnia. Był to Gernot Putz, który jako jedyny z napastników był obywatelem Sealandii - miał paszport księstwa. Został osądzony za zdradę i zamach stanu i skazany na bezterminowe szlifowanie barierek. Niemiecki konsul usiłował interweniować i chciał skłonić księcia Roya do wypuszczenia więźnia.

Lata 80.

Po siedmiu tygodniach więzień został ułaskawiony. Wygnańcy spotykali się w Niemczech i zorganizowali rząd Sealandii na uchodźstwie. Tekę premiera w 1989 roku przejął od Achenbacha Johannes Seiger. Rząd na uchodźstwie zmienił konstytucję i na miejsce księcia Roya mianował księciem holenderskiego prawnika Adriana Oomena. Zarządzana przez rząd emigracyjny spółka Sealand Trade Corporation w 1991 roku podpisała umowę z wycofującymi się wojskami radzieckimi w sprawie odkupienia części mienia. Federico Trujillo Ruiz zorganizował ambasadę Sealandii (uznawaną przez rząd Sealandii na wychodźstwie, ale nieuznawaną przez książęcą parę Batesów).

Lata 90. - do dziś

Klimat Sealandii przyczynił się do opuszczenia platformy przez dawnych obywateli. Wilgoć, wiatr, zimno. W latach 90. wyprowadziła się nawet księżna Joan zmożona przez reumatyzm. Na platformie został tylko książę Roy. Przez całe miesiące samotnie mieszkał na morzu, chroniąc państwo przed kolejnym przejęciem.

Emigracyjny rząd Sealandii zajmuje się m.in. poszukiwaniem Bursztynowej Komnaty, szuka również alternatywnych źródeł energii. Co pięć lat organizuje wybory. W maju 2003 roku rząd Sealandii zwrócił się do Stanów Zjednoczonych z propozycją sprzedaży rewolucyjnego generatora kosmicznego, który ma zaoszczędzić paliwo. Właściwie było to ultimatum dające Stanom Zjednoczonym miesiąc na odpowiedź. Rząd Stanów Zjednoczonych nie skorzystał z okazji.

Michael kierował przedsiębiorstwem rybackim, nie miał czasu na wizyty na platformie. Wydawałoby się, że nastąpił koniec Sealandii. Nagle pojawił się Sean Hastings, 32-letni Amerykanin, który w 1998 roku przysłał list zaczynający się od słów: "Do Ich Książęcych Wysokości Władców Sealandii". Hastings proponował spółkę w zamian za ustawienie na Sealandii serwerów komputerowych. Hastings już od dawna zamierzał stworzyć raj internetowy, bez rządowej kontroli zabraniającej hazardu lub pornografii i bez kontroli nad pocztą elektroniczną. Próby na Morzu Karaibskim były nieudane. Sealandia, o której istnieniu dowiedział się na kongresie kryptologów, wydawała się idealna.

Książę Roy zaprasza Tybet. Powstaje Tybet online - oficjalna wizytówka emigracyjnego rządu. Tybet online na Sealandii nie budzi niczyich niepokojów. Gdyby Tybetańczycy zainstalowali się gdziekolwiek indziej: w Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Chińczycy mogliby zażądać zlikwidowania domeny. Kiedy Roy Bates proklamował powstanie niepodległej Sealandii, internet był nieznany. Dziś Sealandia uważana jest przez niektórych za pierwsze cyberpaństwo, poza agencjami rządowymi, sądami oraz prawem.

W czerwcu 2006 na platformie wybuchł pożar spowodowany awarią generatora prądu. Ogień strawił znaczną część sprzętu i instalacji w jednej z podpór. Szkody spowodowane przez pożar szacuje się na 1 mln USD.

W styczniu 2007 Michael Bates wystawił Sealandię na sprzedaż za pośrednictwem hiszpańskiej agencjii nieruchomości InmoNaranja. Minimum za jakie sprzeda książę swoje państwo wynosi $100 000 000 (sto milionów dolarów). Agencja nieruchomości sprzedająca kraj żąda 750 mln euro. Na ofertę odpowiedział serwis The Pirate Bay rozpoczynając publiczną zbiórkę pieniędzy. Piraci zamierzali zainstalować tam serwery, z których bezpłatnie można było udostępniać najnowsze filmy, gry i muzykę. Książę Micheal zbojkotował ofertę.

Gospodarka

Na początku Sealandia była siedzibą radia Essex. Z czasem rozpoczęto emisję znaczków pocztowych, co przynosiło dochody. Duże pieniądze pojawiły się wraz ze spółką HavenCo. Zysk przynosi też sprzedaż paszportów.

Linki zewnętrzne

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Also on Fandom

Random wikia